Vijgenboom wachtend

Buiten schilderen

in de zon

Er is voor mij echt niets heerlijker dan schilderen op een warm plekje, met een zacht windje, sjirpende krekels, een blauwe hemel, kruidige geuren en in de verte vrolijke mensengeluiden. Deze keer in de schaduw zittend en oppassend dat het doek ook in de schaduw blijft.

Costa Blanca

September aan de Costa Blanca: veel bloei nog, de aarde op veel plaatsen kaal, rood en droog, de vijgen rijp.
Niets hoeft. Er is alleen een wit doek en ik.

Kleur

De omgeving heb ik al op me in laten werken en daarom heb ik de kleuren azo geel, gebrande terra di Sienna en ultramarijn blauw gekozen.

Hemel

Vijgenboom fase 1

Vijgenboom fase 1

De blauwe hemel heeft me duidelijk in haar ban en ook de aarde tinten willen hun plaats in het geheel. Waar gaat dit schilderij heen? Zee , strand en huizen? Uitzicht vanaf een kaap met wilde begroeiing op zee. Geen mensen te zien ….

Vijgen

En zo van een afstand kijkend, rondom het doek lopend, beetje mijmerend, een rijpe vijg plukkend ….

Zie ik ineens het gebaar van de vijgenboom, de oude draaiende gegroefde stam. Hoor ik ineens de zoemende insecten die van mijn lekkere vijgen snoepen en volgt mijn hand, als ik weer achter mijn doek zit, bijna als vanzelf het spel van de bladeren, het gezoem, het licht.

Van Gogh

Ik herken het schilderij niet helemaal als mijn eigen stijl. Zie ik iets van van Gogh?

Perspectief

In ieder geval heb ik weer flink ruzie met het perspectief ..

Nog een paar streken, en dan laat ik de vijgenboom zoals zij daar op mijn doek te voorschijn is gekomen.

Zij wil haar eigen verhaal vertellen …

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren