Wat brengt de toekomst - schilderij - copyright Irka Stachiw

In de toekomst

kijken

Soms is de zon zo sterk dat de lucht boven het landschap gaat zinderen. En net zoals bij mist of in de schemering vervagen de mij bekende vormen en lijken daarnaast nieuwe andere vormen te ontstaan.
Zo kan een boomstronk in een eng wezen veranderen of zie je iets op de weg dat bij nadering er niet is.

Zien

Of niet meer is?

Is iets of iemand er alleen als ik dat zie?
Of kan er ook iets bestaan zonder dat ik dat kan pakken, zien of horen?

Hulp

Zo denk ik terugkerend dat ik mijn zaakjes en zaken helemaal zelf regel en zonder hulp mijn doelen haal en bereik. Bijna zonder hulp.
Daarbij vergetend dat de boer mijn groente heeft geteeld, mijn kleding door anderen is gemaakt, misschien zelfs wel buiten Europa en dat mijn huis door vaardige handen is gebouwd.

Hoezo zonder hulp?

Dankbaarheid

Met de dagelijkse zaken deze oefening doen of me dit realiseren lukt me wel en levert een gevoel van dankbaarheid op.

Is het dan ook zo met de meer immateriële zaken?

Hoe zit het bijv met een mooie baan vinden?
Een leuke koper van mijn schilderij tegenkomen?
Een grappige ontmoeting in de stad hebben?

Wordt dat alleen door mij veroorzaakt? Door de andere partij? Door ons samen?

Of is er nog andere hulp?

Duister

En tast ik dan op mijn weg door het leven vooral in het duister? En ga ik die weg alleen?

Of is er steeds iemand die mij helpt, me een liefdevol duwtje in mijn rug geeft, me voedt, de weg wijst?
Misschien wel iets?

Licht

Sommige schilderijen kunnen alleen in een Spaans landschap ontstaan, onder de Spaanse zon.
En wat ik dan niet bewust gezien heb, komt in mijn schilderijen te voorschijn en kan ik dan weer terug in Nederland een naam geven …

Terug in Nederland gaat de weg weer verder,
soms onder net zo een blauwe hemel,
meestal onder een bewolkte hemel
met mijn steeds terugkerende verbazing over alle soorten groen, zelfs nog in de winter.

En doe ik weer mijn indrukken op voor nieuwe schilderijen. Wie weet wat de toekomst brengt?