Berichten

Afscheid

van mijn 1e en belangrijkste leermeester

Mijn eerste en belangrijkste leermeester in levens- en schilderkunst, zij is niet meer.

Portretten van Miep Stachiw-Ermers

ik ben vijf en we zitten samen aan de keukentafel op de achterkanten van carbonpapier eindeloos te tekenen.

“Mooi”

ik ben zeven en leer van haar heel precies en gegradeerd kleuren en kleuren met kleurpotloden in zachte ronddraaiende bewegingen.

“het is nog niet klaar, zie je wel?”

ik ben acht en zie haar zeer regelmatig de benen van zwemsters en danseressen live natekenen

ik ben twaalf en heb met veel moeite een balletdanseres op spitzen getekend.

“wel wat stijfjes, Irka”

ik ben dertien, veertien, vijftien, zestien en kan geen Romaanse kerk of museum meer zien, waar we steeds weer alle details van kunstperiode, kleur en gebruikte technieken doornemen en bestuderen

Landschappen van Miep Stachiw-Ermers

ik ben 17 en leer in de buitenlucht landschappen en fruitboomgaarden en schaapskooien in olieverf schilderen.

“mag wel wat losser. Meer kleur”

Eigen weg

Vlucht - copywright Miep Stachiw-Ermers

Vlucht – copywright Miep Stachiw-Ermers

ik ga uit huis en zoek mijn eigen weg, bijna zonder schilderen.

zij gaat met haar olieverf steeds etherischer en abstracter schilderen om tenslotte na haar 50e helemaal opnieuw een schilderstechniek aan te leren – sluieren volgens de techniek van Liane Collot d’Herbois.

Alzheimer

en dan worden, eerst nauwelijks merkbaar, de ogen in haar portretten flets, gaat ze van foto’s schilderen, schildert ze de kleuren “dicht” en komen er steeds meer onafgeronde schilderijen.

de alzheimer is aan het winnen en tenslotte legt ze haar schilderkwast voorgoed neer.

en ik? Ik neem het schilderen weer op en toon haar mijn werk. Ik krijg nog zeer zinnig advies en complimenten en

“wat mooi dat je het stokje over hebt genomen. Nu kan ik gerust zijn”

Afscheid - schilderij - copyright Irka Stachiw

Afscheid – schilderij – copyright Irka Stachiw

Afscheid

Totdat ook dat verdwijnt en wij tenslotte in stilte naast elkaar zitten.

“Ik moet nodig je werk weer eens zien en je atelier”

“Zullen we dat weer in de lente doen, als het beter weer is?”

Ik had niet gedacht dat ik Afscheid ook voor mezelf had geschilderd.

 

* 9-12-1929          Miep Stachiw-Ermers          ✝ 4-2-20013

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Na de winterstop

eerst de vingers los schilderen

Afscheid fase 1 - copyright Irka Stachiw.jpg

Afscheid fase 1 – copyright Irka Stachiw.jpg

De schildering hing al vanaf oktober vorig jaar op mij te wachten op mijn Wallboard en maakte toen de indruk op mij van een haven aan de Costa Blanca, waar ik net een paar weken vertoefd had.

Lees meer

Tweetal

op reis

Qua kleur en techniek moest ik bij het schilderij zelf erg denken aan de schilderijen Zon en Midzomer, vorig jaar omstreeks dezelfde tijd geschilderd. Alleen ging het schilderen nu niet zo vlot en uitbundig. Hoewel de eerste opzet wel in een half uur op het doek stond.

Uitdrukking

Ik was wat meer ingetogen (contemplatief) aan het werk en stevig op zoek naar wat het schilderij en ik wilden uitdrukken.

De voorlopige naam was “de Uittocht”.

Veranderen

Tweetal - Work-in-Progress

Tweetal – Work-in-Progress

Het doek heeft in deze staat een maand bij ons thuis in de zitkamer gehangen. Het kreeg veel complimentjes, maar ik wist dat het niet volledig was en ik wist ook dat het compleet zou veranderen als ik er verder aan zou werken.

Afscheid

Dus eerst maar afscheid nemen en moed verzamelen.

Uiteindelijk had ik nog vier sessies nodig met broedtijd tussendoor om dit schilderij af te ronden.
Het werd de weg van een tweetal, het Tweetal.

Ik was wel tevreden met het resultaat, het jaar was blijkbaar weer rond.

Ontwikkeling

Toch kwam er nog een stap, een nieuwe ontwikkeling.

Toen ik het schilderij kwam brengen bij de nieuwe eigenaren om het te laten proef hangen en het op een ere plek in de woonkamer boven de eettafel hing, gaven ze het schilderij een nieuwe naam: De reis.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren