Berichten

Hospice De Reiziger

bijna net als thuis

Lavendelhof 11 Barendrecht

Lavendelhof 11 Barendrecht

In 2015 verhuisden mijn man en ik naar Barendrecht, naar ons droomhuis.
Er ging een extra, kleinere, verhuiswagen mee. Tot de nok gevuld met mijn materialen, gereedschappen, ezels, bok en schilderijen, want dat was 1 van de voorwaarden voor ons nieuwe huis geweest:

een atelier aan huis.

Schilderijen

Zo gingen de schilderijen die nog geen eigen huis hadden gevonden met mij mee op pad en vonden hun plekjes in ons nieuwe huis.

Nieuw leven

Intussen probeerde ik mijn weg te vinden, in het nieuwe huis, een andere omgeving en gewijzigde werktijden en -omstandigheden.
En spelde ik de plaatselijke lieverdjes om een indruk te krijgen van het leven in Barendrecht.

Hospice

Hospice de Reiziger logo groot

Hospice de Reiziger logo groot

Er bleek zelfs een hospice in Barendrecht te zijn, in oprichting, in aanbouw. Ik wilde daarbij betrokken worden.

Ouderdom

Mijn hele leven voel ik mij geraakt door oude mensen. Mijn betrokkenheid is alleen maar sterker geworden nu ik zelf met de 2e helft van mijn leven bezig ben. Geen ouders en geen schoonouders meer. Sterfgevallen in mijn omgeving lijken steeds dichterbij te komen, o.a. door de leeftijd waarop voor mij bekende en geliefde mensen het aardse bestaan verlaten.

Vervlogen tijden

In vervlogen tijden hingen kunstwerken in cellen van kloosterlingen en op ziekenzalen.
Al langer leefde in mij een diep verborgen en sterke wens om een kunstwerk in een omgeving waar hulp en moed en kracht nodig zijn haar werk te kunnen laten doen.

Rotary Barendrecht

Ik zocht contact met de voorzitter van de nieuwe stichting, voortgekomen uit een initiatief van de Rotary Barendrecht om een schilderij aan het hospice te kunnen schenken.
Hij, Johan Warnar, herkende direct het thema in mijn schilderijen en we gingen samen op pad om mijn schenking een plaats te geven.

De werkelijkheid

De schilderijen wilden allemaal wel in het Hospice hangen.
Tenslotte hebben 7 schilderijen hun thuis in het hospice De Reiziger gevonden, in iedere gastenkamer eentje.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

De werkelijkheid

bij Plato

Wat is werkelijkheid?

Dat wat ik denk, dat wat ik voel, dat wat ik doe?

En hoe kan het dat jouw werkelijkheid anders is dan de mijne?

Kleuren

Het begint al met kleuren zien en benoemen.

Er rijdt een auto door de straat en ik zeg dat er een mooi blauwe auto langs rijdt. “Waar?”, zegt mijn echtgenoot, “ik zie alleen een groene”.
In ons geval is het vaak een auto die een mix is van groen en blauw…

Zien

Of zou hij toch iets anders zien dan ik?

Trouwens: wat zie jij voor je als ik zeg: “rood”? Hetzelfde rood als ik? En hoe komen we daar achter?

Hond

Nog een voorbeeld:
Ik vertel je een verhaal over een leuke hond.

Wat voor hond zie je dan voor je? Grote, kleine? Ruwharig, kortharig, langharig? Welke kleur heeft jouw hond?

Avond

En dan is het avond geworden en ga ik op weg naar huis…

Staat daar een boomstronk langs de weg? Een mens? Een dier?
Met mijn fantasie kan het alles zijn ….

Plato

En Platos’ grot?

Plato ging er vanuit dat wij als het ware in een grot leven, naar een grote wand kijkend, waarbij er achter boven ons een groot gat is naar de werkelijke wereld, die zich afbeeldt op de wand van onze grot ….

 

Van de werkelijkheid naar de abstractie van deze werkelijkheid

was 3 stappen terug en 7 vooruit

Ik was nog gewend impressionistisch te schilderen en zat vol van de indrukken van de Costa Blanca.
Inmiddels was ik in het voorgebergte van de Pyreneeën aan de Spaanse kant beland en raasden de regenstormen om me heen, afgewisseld met zinderende zon op mijn hoofd, als ik buiten stond te schilderen.

Lees meer