Vleugels - 4-luik - copyright Irka Stachiw

Vliegen

met vleugels van papier …

“Als ik toch eens kon vliegen, desnoods met vleugels van papier ….”

Als puber droomde ik vaak dat ik kon vliegen.

Zo vaak dat ik bij het inslapen wist te visualiseren hoe ik bij het open raam op een speciale manier moest gaan staan, mezelf licht moest maken en dan op mijn buik met gespreide armen weg kon vliegen. Soms startte ik op mijn rug en schoten mijn voeten het eerst het raam uit.

In ieder geval droomde ik dan weer over prachtige vluchten, mooie landschappen en verre landen.

Arend

Regelmatig, als ik door het landschap van de Costa Blanca in Spanje rijd, stel ik me voor hoe het zou zijn om als een arend over de heuvels, dalen en dorpen te zweven. Soms probeer ik zelfs me dat voor te stellen in vroeger tijden ….

Horizon

Dan hoef ik me eigenlijk ook niet meer me af te vragen waarom de horizon in veel van mijn schilderijen zo anders is dan in de werkelijkheid om mij heen: veel werken van mij hebben een soort birds-eye view.

Een perfect uitgangspunt om het overzicht te houden en jezelf niet direct te verliezen in een roerige wereld.

Op reis

Soms wordt de stilte van mijn atelier, nodig om tot rust te komen, mijn indrukken te verwerken en mijn expressie vorm te geven, zeer welkom onderbroken door bezoekers, reizigers, zichzelf losgerukt hebbend uit hun eigen leven, die hun levensverhalen en hun indrukken bij mijn schilderijen met mij komen delen.

Zoals een recruiter, een collega kunstenaar die oud in een nieuw jasje steekt, een accountant en een officemanager de afgelopen weken deden. Brandstof voor mijn ziel.

0 reacties

Plaats een Reactie

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen in het landschap van de ziel.

Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden en de vereiste velden om jouw reactie te kunnen beantwoorden zijn gemarkeerd met *.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *